Het zaadje dat in Rome werd geplant
Toen Hedwig Zeedijk in 1997 naar Rome vertrok voor Europees Vrijwilligerswerk, kon ze niet weten hoeveel invloed die ervaring op haar leven zou hebben. Wat begon als een vrijwilligersproject groeide uit tot bijna twintig jaar wonen en werken in Italië en een blijvende interesse in andere culturen. “Toen ik jong was, dacht ik misschien: gratis geld voor een leuke ervaring. Maar nu besef ik echt dat Europees Vrijwilligerswerk ertoe doet.”
Negenentwintig jaar later: hoe Europees Vrijwilligerswerk Hedwigs blik op de wereld veranderde
Op zoek naar meer van de wereld
Na haar studie journalistiek had Hedwig een vaste baan als eindredacteur bij Omroep Brabant, maar ze wilde meer ontdekken en ervaring opdoen in het buitenland. Italië was haar bovendien niet helemaal onbekend: tijdens een internationaal jongerenkamp had ze een Italiaanse jongen ontmoet met wie ze al zes jaar brieven schreef.
Via Europees Vrijwilligerswerk vond ze een project dat perfect aansloot bij haar interesses: een antiracismeproject in Rome waarbij een boek werd verfilmd. “Dat was eigenlijk op mijn lijf geschreven.”
Fotograaf: Eric VandeVille
Niet alles loopt zoals gepland
Eenmaal in Rome bleek het project anders te verlopen dan verwacht. De boekverfilming kwam nauwelijks van de grond, omdat het boek nog niet af was. In plaats van af te wachten, nam ze contact op met ARCI, de organisatie achter het boek.
Hierdoor mocht ze meewerken aan het boek en hielp ze bij de organisatie van een internationaal kamp. Juist die onverwachte wending bleek een belangrijke les. “Laat je niet uit het veld slaan als dingen anders gaan dan verwacht. Niets gaat zoals je van tevoren denkt dat het zal gaan. Dat is niet erg. Daar leer je juist van.”
Van vrijwilliger naar correspondent
Tijdens haar tijd in Italië leerde Hedwig Italiaans en groeide de relatie met de Italiaanse jongen met wie ze al jaren correspondeerde verder uit. Ze besloot in Italië te blijven, trouwde met hem en ze kregen samen kinderen. Intussen bouwde ze een carrière op als journalist en werkte ze uiteindelijk bijna twintig jaar als correspondent voor onder meer het ANP en de Vlaamse publieke omroep VRT.
Een bredere blik op de wereld
De grootste impact van haar vrijwilligerservaring ligt volgens Hedwig niet in haar carrière, maar in de manier waarop ze naar andere mensen kijkt. “Een internationale ervaring verruimt je blik en stelt je hart verder open voor alles wat anders is.’’
Inmiddels woont ze weer in Nederland en werkt ze als docent Nederlands voor statushouders. Haar eigen ervaring als internationale inwoner helpt haar daarbij. “Ik kan me heel goed inleven in wat het betekent om je land te verlaten, ergens anders te moeten wonen, een nieuwe taal te leren en met cultuurverschillen te maken te krijgen.’’
Volgens Hedwig is Europees Vrijwilligerswerk juist zo waardevol omdat het toegankelijk is voor alle jongeren, ook voor wie dat in eerste instantie minder vanzelfsprekend is. Door ergens anders te wonen en samen te werken met mensen met verschillende achtergronden, leer je dat wat voor jou normaal is, voor een ander heel anders kan zijn. “Als je dat weet, kun je daar begrip voor hebben.’’
Dat begrip is volgens haar ook belangrijk voor de samenleving en voor een sterkere democratie. “Contact met mensen die anders leven of denken helpt om elkaar beter te begrijpen. Als je weet waar iets vandaan komt, kun je daar begrip voor hebben en kun je samen naar andere oplossingen zoeken.’’
Een zaadje dat blijft groeien
Vrijwilligerswerk is ook na haar tijd in Italië een rode draad in haar leven gebleven. Na haar terugkeer in Nederland richtte Hedwig een fonds op om lokale journalistiek te ondersteunen. Hierbij maakt ze vrijwillig een digitale wijkkrant en begeleidt ze jonge journalisten.
Als ze terugkijkt, ziet ze haar internationale ervaring als iets dat nog altijd doorwerkt in haar werk, haar gezin en haar kijk op de wereld. “Het is een persoonlijke ervaring die je verrijkt, maar niet alleen voor jezelf. Je neemt het mee naar je vrienden, je familie, je kinderen en de mensen met wie je werkt.”
Daarom vergelijkt Hedwig Europees Vrijwilligerswerk met het planten van een zaadje. “Het is een heel klein zaadje, maar met heel veel potentie.” Dat zaadje groeide uit tot een leven in een ander land, een internationale carrière en vooral een bredere blik op de wereld. “Het kweekt begrip voor elkaar en voor elkaars verschillen. Daar begint het mee. En dat neem je de rest van je leven mee.”
